سلامی به گرمی دلهای مشتاق منتظران به دوستان

همانطور که می دانیم ما در زمانی زندگی می کنیم که امام زمان علیه السلام در پرده غیبت به سر می برند، می دانیم که او زنده می باشند و در میان مردم زندگی می کنند، بسیاری او را می بینند ولی او را نمی شناسند،  با این وجود ما مسلمانان به وجودایشان ، ایمان داریم.

اعتقاد ما به امام غایبمان چگونه است؟ آیا از این اعتقاد خبری در قرآن است ؟

در ظاهر آیات به اموری مخفی اشاره شده که مومنان والا مقام بدون اینکه آنها را به چشم ببینند و تشخیص دهند بر اساس دلایل به آنها ایمان می آورند .

با رجوع به تفاسیر و روایات معتبر که در ذیل این آیات آمده است، یکی از  مصادیق این ایمان به غیب، ایمان به امام غایب یعنی حضرت مهدی علیه السلام می باشد . به عنوان نمونه ، در آیات ابتدایی سوره بقره می خوانیم :

الم * ذلک الکتاب لا ریب فیه هدی للمتقین* الذین یومنون بالغیب و یقیمون الصلوة و مما رزقناهم ینفقون

الم{ازرموزقرآنی}* این کتاب که هیچ تردیدی در آن نیست روشنگر راه پرهیزگاران است، آنانکه به غیب ایمان آوردند و نماز را بر پای دارند و از آنچه به ایشان روزی داده ایم انفاق می کنند .

در این آیات می بینیم که پرهیزگاران کسانی اند که :

1. ایمان به غیب دارند.
2. نماز می خوانند.
3. انفاق می کنند.

با رجوع به تفسیر عالم بزرگ جسین بن احمد الحسینی شاه عبدالعظیمی که به تفسیر اثنی عشری معروف است، می بینیم که برای «غیب» وجوهی است : مثلا ایمان به آنچه غایب  است مانند خداوند ، ملائکه ، انبیاء، حشر و معاد جسمانی و بهشت و جهنم یا  اینکه مراد از غیب قرآن است زیرا هر حکمی را که فرموده نتیجه اش غایب است و یا مراد از غیب را جماعتی را می دانند که در زمان رسول خدا صلوات الله علیه و آله نبوده اند و ایشان را ندیده اند و در آینده آمده اند ولی از روی دلایل به آن حضرت معتقدند.

اما از موارد مهمی که در این تفسیر می خوانیم ، مراد از غیب را حضرت حجت بن الحسن عسکری امام زمان عج که غایب از انظار است ، معرفی کرده اند.

چنانچه امام صادق علیه السلام فرمود: مراد از پرهیزگاران در این آیه کسانی هستند که ایمان آوردند به قیام قائم علیه السلام که او حق است ¹ و نیز از آن حضرت سؤال شد از آیه  شریفه ، فرمود :  متقین شیعه علی علیه السلام و مراد از غیب حجت غائب است و شاهد آن آیه شریفۀ فقل انّما الغیب لله ²  است یعنی پس بگو که غیب در اختیار خداست ، علت اینکه امام صادق علیه السلام ، این آیه دوم را شاهد آورده  اند که غیب همان امام موعود است ، آن است که خداوند در ادامه آن می فرماید:

فانتظرو انی معکم من المنتظرین یعنی ای پیامبر بگو آن غیب در اختیار خداست و منتظرش باشید که من هم همراه شما منتظرم . پس غیب در قرآن به موعود اطلاق شده که پیامبر و مؤمنان باید منتظرش باشند و به آمدنش ایمان باید داشته باشند وآن همان چیز یا کسی است که خداوند کافران را از آن هشدار داده و آنها آن را به مسخره می گیرند و انکار می کنند ! می بینید که به وسیله آیه دوم که امام صادق علیه السلام ذکر کرده اند معنای آیه اول(سوره بقره) و ارتباط آن با امام مهدی علیه السلام چقدر روشن می شود.

اکنون که ما جزء کسانی هستیم که مشمول این آیه می باشند و با تمام وجود منتظر ظهور ایشان هستیم ،بدانیم که تعجیل در آن روز میسر نیست مگر به دعاهای مشتاقانه همۀ ما ، پس او را فراموش نکنیم و صبحگاهان و شامگاهان برای فرج شان دعا کنیم.

خداوندا ! ما را از کسانی قرار ده که عقلشان تنها به چشمشان نیست و به آنچه مستدل است ولی فعلا محسوس نباشد، ایمان می آورند و در آزمون ایمان به غیب پیروزند و مورد ستایش و تقدیس تو اند  : للمتقین* الذین یومنون بالغیب

شاخه گل صبح ظهور تقدیم تمامی منتظرانش باد. انشاء الله